Μιχαήλ Μαρμαρινός

Ι Χ Ν Ε Υ Τ Α Ι
ΣΟΦΟΚΛΗ

Οροπέδιο Ζήρειας

Μια παράσταση ζωής, γεμάτη μοναδικότητες!

“Πάνω στα ίχνη πότ’ εδώ και πότ’ εκεί τραβάμε,
μα ποιος να δείξη, ποιος μπορεί, το μέρος που ζητάμε;”

Κάθε τόπος στην Ελλάδα φιλοξενεί έναν ή περισσότερους μύθους. Το όρος Κυλλήνη της αρχαίας Αρκαδίας, η Ζήρεια όπως είναι γνωστότερη σήμερα, είναι ο μυθικός τόπος της γέννησης του θεού Ερμή. Και η γέννηση του Ερμή συνδέεται άμεσα με τις απαρχές της μουσικής, καθώς ο Ερμής νεογέννητος,  κατασκευάζει την ομώνυμη λύρα, το πρώτο έγχορδο μουσικό όργανο που στη συνέχεια δωρίζει στον Απόλλωνα.

«ΙΧΝΕΥΤΑΙ» του Σοφοκλή . Στις 31 Ιουλίου 2021, ο Σειληνός και οι σάτυροι επιστρέφουν στη Ζήρεια αναζητώντας και πάλι τα ίχνη των βοδιών του Απόλλωνα και εμείς ανεβαίνουμε σαν σύγχρονοι ιχνευτές που αναζητούμε πολύτιμα ίχνη πανάρχαιας πολιτισμικής μνήμης!
Μάρτυρες μιας μοναδικής παράστασης, που θα «αναβιώσει» το μύθο που διηγείται  ΠΩΣ, από ποιο συμβάν, γεννήθηκε η μουσική. Και στη συνέχεια με ποιες διαδρομές και ποιες μουσικές φόρμες, έφθασε από την αρχαιότητα στις μέρες μας.

Μια θεατρική παράσταση ενός έργου που σπάνια παρουσιάζεται, που θα ανέβει φέτος για πρώτη φορά στην Επίδαυρο! Από έναν κορυφαίο μας σκηνοθέτη, με κορυφαία ομάδα, η μεγάλη φετινή παραγωγή του φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου!
Ακόμη πιο μοναδική γιατί μια εβδομάδα μετά θα ανέβει στα 1500 μέτρα υψόμετρο,
για να παιχτεί στον ίδιο ακριβώς τόπο που διαδραματίζεται κατά το μύθο!  Το μύθο εκείνο που συνδέει τις απαρχές της μουσικής και του πολιτισμού με τον τόπο που φιλοξενεί το Ziria music festival.

Μια εμπειρία  που πιθανόν να ζήσει κανείς μια φορά στη ζωή του γιατί πόσες φορές μας δίνεται η ευκαιρία να παρακολουθήσουμε μια τόσο σημαντική  παράσταση, έξω, σε ανοιχτό χώρο σε ένα εκπληκτικό σκηνικό, που είναι ο φυσικός τόπος που διαδραματίζεται η ιστορία της?

Και πόσο μοναδικό, τι ολοκλήρωση και τι συγκίνηση όταν μετά από μια τέτοια θεατρική παράσταση θα ακολουθήσει μια μυσταγωγική μουσική παράσταση!

Πετρολούκας Χαλκιάς – Βασίλης Κώστας
«
Soul of Epirus»

Ο πατριάρχης ενός από τα αρχαιότερα είδη της δημοτικής μας μουσικής, του κατεξοχήν εκστατικού και ιαματικού, ηπειρώτικου, σε  μια ιστορική συνεύρεση με τον Βασίλη Κώστα, έναν κορυφαίο μουσικό της τζαζ που επιτελεί σημαντικό έργο σαν συνεχιστής των δρόμων του Πετρολούκα Χαλκιά, πρωτοπορώντας με το λαούτο του!

Γινόμαστε ένα με τον τόπο, σύγχρονοι ιχνευτές που ανακαλύπτουμε αρχαία ίχνη, τα σύμβολα του μύθου, κοινωνούμε τη μουσική, γλυκαίνουμε τις ψυχές μας και φιλιώνουμε.

Σημείωμα του σκηνοθέτη για την παράσταση στο οροπέδιο της Ζήρειας

«Μια εύνοια Φύσης,Τύχης αλλά και της συγκυρίας αθρόου ενθουσιασμού κάποιων ανθρώπων που αποφάσισαν πριν δέκα και κάτι χρόνια το εύφημο πια Μουσικό Φεστιβάλ της Ζήρειας, μας φέρνει σήμερα, με κάποιον σπάνιο τρόπο, πάνω σε αρχαία ίχνη: στα ίχνη των ΙΧΝΕΥΤΩΝ.

Μας φέρνει σε αυτο το ημιτελές, ημιθανές, χειμαζόμενο για αιώνες σατυρικό δραμα του μεγάλου ΣΟΦΟΚΛΗ, ποιητή του Οιδίποδα και της Αντιγόνης, της Ηλέκτρας αλλά και τόσων άλλων τραγωδιών πού με δυσκολία συγκρατούμαι να μη τις μνημονεύσω όλες ακόμα κι εδώ..


Αυτό το ασύλληπτο κείμενο/μνημείο, που παραδίδει παρακαταθήκη σε όλες τις επόμενες και  επερχόμενες γενιές το ΠΩΣ, από ποιο συμβάν γεννήθηκε η Μουσική, πώς – μέσα από μια εξαιρετικά χαριτωμένη πλοκή που μόνο ένα ελληνικό πνεύμα σπινθηροβόλο σαν του εύζωου Σοφοκλή μπορούσε να αιχμαλωτίσει – παραδόθηκε αντίδωρο του πονηρού μωρού θεού κλεφτη, του Ερμή,  Λύρα από καυκί χελώνας, στα χέρια του θεού της, του Απόλλωνα.

Και έκτοτε, άρχισε να κατηφορίζει την πλαγιά, ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΛΑΓΙΑ ΤΗΣ  ΖΗΡΕΙΑΣ, του όρους Κυλληνη, για να αλλάξει με τη γέννηση και το άγγιγμά της τις ψυχές, τις ζωές  των ανθρώπων – μια και χωρίς τη Μουσική ίσως να μην υπήρχε ποτέ πολιτισμός.

 

Ε , σε αυτήν ακριβως την πλαγιά,  που χωρίς να το γνωρίζει συνειδητά λειτουργεί σαν Επιφάνεια του Θεού της, θέλουμε να περπατήσουν και πάλι σαν τότε στον μύθο ΟΙ ΙΧΝΕΥΤΕΣ. Έτσι να μας θυμίσουν μέσα απ’ την τελετουργία της χαράς και των βημάτων τους, το ΠΩΣ σκαρφάλωσαν τη πλαγιά, ΠΩΣ ανακάλυψαν τα ίχνη των κλεμμένων βοδιών του Φοίβου, ΠΩΣ βρήκαν το μικρό παμπόνηρο Θεό / κλέφτη στην παρακείμενη, διάσημη σπηλιά, ΠΩΣ στο τέλος φίλιωσαν οι δυο θεοί, Απόλλων και Ερμής. Και πως, έκτοτε, κατηφορίζει  η Μουσική απ’ την πλαγιά για να μας πάρει – στα γενέθλια της γέννησής της, χαραυγή της συνείδησης της ανθρωπότητας – Κατακαλόκαιρο, ακόμα μια φορά στη μυθική αγκαλιά της»

 

Μιχαήλ Μαρμαρινός

Ixneutes-logo-